کار دل

تازگیها دلم نمیگیرد,دلم از داغ دم نمیگیرد

بایداز نو نوشتو عاشق شد,غرق اندیشه ی شقایق شد

با دم عشق زنده باید شد,د رحقیقت پرنده باید شد

عشق گاهی مرا محک میزند,به دل زخمی ام نمک میزند

بی تفاوت گذشت از ما عشق,آه تقصیر کیست من یا عشق

یک نفر اهل درد اینجا بود,با تمام وجود با ما بود

روی برگی نوشت عشق ازماست,جاده دریا بهشت عشق از ماست

قحط باران تماممان را کشت,آه این فصل باغبان را کشت

با تو قرنی است آشتی کردیم,از تو ای عشق برنمیگردیم

ریشه کردیم در تو سخت شدیم,با تو ماندیم تا درخت شدیم

من به چشم تورا خواهم برد,زیر پلکت پناه خواهم برد

خواهم آمد به شهر عشق آباد,پا به پای تو هر چه باداباد

زیر لب گاه گاه میخوانم,کار کار دل است میدانم

به من نگاه کن واسه یه لحظه
نگات به صد تا آسمون میارزه
من از خدامه که بکشم نازتو
تا بشنوم یه لحظه آوازتو

من از خدامه پیش تو بمونم
جواب حرفاتو خودم بخونم
من از خدامه بمونم دیوونت
سر بذارم رو شهر امن شونت

من از خدامه بمونی کنارم
من که بجز تو کسی و ندارم
من از خدامه که نباشه دوری
فقط دلم میخواد بگی چجوری

من از خدامه که یه روز دعامون
بره تو آسمون پیش خدامون
به عشق اونکه بعد اونهمه درد

خدا یه بار نگاهیم به ما کرد

********************************

من از خدامه بمونم دیوونت
سر بذارم رو شهر امن شونت

الهه

فقط برای یک نفر:

خدا: بنده ی من نماز شب بخوان و آن یازده رکعت است.
بنده: خدایا ! خسته ام! نمی توانم.
خدا: بنده ی من، دو رکعت نماز شفع و یک رکعت نماز وتر بخوان.
بنده: خدایا ! خسته ام برایم مشکل است نیمه شب بیدار شوم…
خدا: بنده ی من قبل از خواب این سه رکعت را بخوان
بنده: خدایا سه رکعت زیاد است
خدا: بنده ی من فقط یک رکعت نماز وتر بخوان
بنده: خدایا ! امروز خیلی خسته ام! آیا راه دیگری ندارد؟
خدا: بنده ی من قبل از خواب وضو بگیر و رو به آسمان کن و بگو یا الله
بنده: خدایا!من در رختخواب هستم اگر بلند شوم خواب از سرم می پرد!
خدا: بنده ی من همانجا که دراز کشیده ای تیمم کن و بگو یا الله
بنده: خدایا هوا سرد است!نمی توانم دستانم را از زیر پتو در بیاورم
خدا: بنده ی من در دلت بگو یا الله ما نماز شب برایت حساب می کنیم
بنده اعتنایی نمی کند و می خوابد
خدا: ملائکه ی من! ببینید من آنقدر ساده گرفته ام اما او خوابیده است چیزی به اذان صبح نمانده
او را بیدار کنید دلم برایش تنگ شده است امشب با من حرف نزده
ملائکه: خداوندا! دوباره او را بیدار کردیم ،اما باز خوابید
خدا: ملائکه ی من در گوشش بگویید پروردگارت منتظر توست
ملائکه: پروردگارا! باز هم بیدار نمی شود!
خدا: اذان صبح را می گویند هنگام طلوع آفتاب است ای بنده ی من بیدار شو
نماز صبحت قضا می شود خورشید از مشرق سر بر می آورد
ملائکه:خداوندا نمی خواهی با او قهر کنی؟
خدا: او جز من کسی را ندارد…شاید توبه کرد…
بنده ی من تو به هنگامی که به نماز می ایستی من آنچنان گوش فرا میدهم

که انگار همین یک بنده را دارم و تو چنان غافلی که گویا صد ها خدا داری

خدا با ما قرار عاشقی بست
قراری را که با ما بست ، نشکست
اگه پای قرارت هستی امروز
هنوزم فرصت عاشق شدن هست
هنوزم فرصت عاشق شدن هست

گفتی بمان می خواستم اما نمی شد

وقتی کسی رو دوس داری،حاضری جون فداش کنی

چشم من بیا منو یاری بکن

گونه هام خشکیده شد کاری بکن

کجای این جنگل شب پنهون میشی خورشیدکم
پشت کدوم سد سکوت . پر میکشی چکاوکم

چرا به من شک میکنی . من که منم برای تو
لبریزم از عشق تو و سرشارم از هوای تو

دست کدوم غزل بدم . نبض دل عاشقمو
پشت کدوم بهانه باز پنهون کنم هق هقمو

گریه نمیکنم نرو
اه نمیکشم بشین
حرف نمیرنم بمون
بغض نمیکنم، ببین

سفر نکن خورشیدکم . ترک نکن منو نرو
نبودنت مرگ منه ، راهی این سفر نشو

نذار که عشق منو تو اینجا به اخر برسه
بری تو مرگ من از رفتن تو سر مبرسه

گریه نمیکنم نرو
اه نمیکشم بشین
حرف نمیرنم بمون
بغض نمیکنم ببین

نوازشم کن و ببین عشق میریزه از صدام
صدام کن و ببین که باز اونچه میگن ترانه هام

اگر چه من به چشم تو کمم ، قدیمیم ، گمم
اتشفشان عشقم و دریای پر تلاطم ام

صبح روزي ، پشت در مي آيد ومن نيستم 

قصه ي دنيا به سر مي آيد و من نيستم 

يك نفر دلواپسم اين پا و آن پا مي كند 

كاري از من بلكه بر مي‌آيد و من نيستم 

خواب و بيداري خدايا باز هم سر مي رسد 

نامه هايم از سفر مي آيد و من نيستم 

هر چه مي رفتم به نبش كوچه اوديگر نبود 

روزي آخر يك نفر مي آيد ومن نيستم 

در خيابان در اتاقم روي كاغذ پشت ميز

شعر تازه آنقدر مي آيد و من نيستم 

بعد ها اطراف جاي شب نشيني هاي من 

بوي عشق تازه تر مي آيد و من نيستم 

بعدها وقتي كه تنها خاطراتم مانده است 

عشق روزي رهگذر مي آيد و من نيستم ....

سلام .امشب دلم خیلی گرفته بود رفتم سراغ سی دی های قدیمیم تا شاید از بینشون یه اهنگی پیدا کنم که یکمی منو اروم کنه.....

سلام.این ترانه رو خیلی دوست دارم از رضا صادقی. همیشه منو یاد اتفاقایی میندازه که همش از روی تصورات و توهمات و عادت هامون شکل میگیره و ما اسمشو میذاریم عشق.بعدم که یه مدت کوتاه ازش میگذره میبینم که دیگه عاشق نیستیم میبینیم که از تکرار بدمون میاد,میبینیم که اون همه احساس همش یه سوء تفاهم ساده بوده! و بعدش با یه ببخشید میریم واسه همیشه. بدون اینکه لحظه ای حتی لحظه ای به طرف مقابل هم فکر کنیم.

خرابم نکن ، عذابم نده ،چرا اینهمه سرد ،چی شده

یه حرفی بزن ، نگاه کن به من ،دارم خسته میشم جوابم بده
نذار کم بشم ، نخواه گم بشم یا حرفو حدیثای مردم بشم
با احساس موندن به من جون بده ، نجاتم از این حال ویرون بده ،نجاتم از این حال ویرون بده
نذار دق کنم، خسته شم، بشکنم ، ببین چشممو عاشقه ، این منم
نگو دیر و دوره نگو بی منی داری با سکوتت منو میشکنی
چیکار کردم اینجوری دلسنگ شدی، تو رویایه عشقم چه بی رنگ شدی
چی شد بی من از لحظه ها رد شدی، چی شد خوبه من اینقده بد شدی
نذار آرزوهام هدرشه همین، منم دل دارم میشکنه پس ببین
نذار پایه دوست داشتنا خم بشه ، نذار حسمون بیش از این کم بشه
از اون صبر ما مونده یک تار مو ، به جز حرف رفتن یه چیزی بگو
به چشمام نگاه کن پر از خواهشه ، همه خواهشم از تو آرامشه همه خواهشم از تو آرامشه
نذار دق کنم، خسته شم، بشکنم ، ببین چشممو عاشقه ، این منم
نگو دیر و دوره نگو بی منی داری با سکوتت منو میشکنی
چیکار کردم اینجوری دلسنگ شدی، تو رویایه عشقم چه بی رنگ شدی
چی شد بی من از لحظه ها رد شدی، چی شد خوبه من اینقده بد شدی

 گاهی از سر دلتنگی گاهی از سر ذوق گاهی از سر گلایه.... نغمه ای با خودم زمزمه میکنم .شاید قشنگ نباشه اما ثبتشون میکنم تا تو اینده بخونمو از احساساتم با خبر بشم:

بعضی شب ها که دلم پر درد است/ میروم تا به سر میخانه

باز پرسد ز من ان پیر مغان/ که چرا امدی بر این خانه؟

من مسلمانم.

قبله ام يك گل سرخ.

جانمازم چشمه، مهرم نور.

دشت سجاده ي من.

من وضو با تپش پنجره ها مي گيرم.

در نمازم جريان دارد ماه، جريان دارد طيف.

سنگ از پشت نمازم پيداست.

همه ذرات نمازم متبلور شده است.

من نمازم را وقتي مي خوانم،

كه اذانش را باد، گفته باشد سر گلدسته ي سرو.

من نمازم را پي « تكبيرة الاحرام » علف مي خوانم،

پي « قدقامت » موج.

.

.

سهراب سپهري